Ég var að hugsa um í gær á meðan ég var á leiðinni til Reykjavíkur (þurfti að skreppa), alltaf þegar ég hef lést eitthvað smá, hef ég "haldið upp á það" með því að fá mér nammi eða einhverja aðra óhollustu, þarna er ákveðin mótsögn ekki satt? En síðan ég byrjaði á þessu ferðalagi mínu að léttara lífi, hef ég ekki tekið á þessu svoleiðis. Ég finn alveg hvernig viðhorfið mitt er allt öðru vísi núna en það hefur verið áður þegar ég hef reynt að létta mig.
Ég hef mikið verið að hugsa um andlega þáttinn í þessu en ekki bara líkamlega þáttinn, það er eitthvað sem ég hef aldrei gert. Að spyrja sjálfan sig "Af hverju viltu borða þetta? Er það af því líkaminn þarfnast þess til þess að halda áfram eða er þetta eitthvað í huganum á þér?" Oftar en ekki, er þetta einmitt bara í huganum á mér. Ég fattaði það um daginn að ég verð lika að "létta mig" andlega, þetta verður að haldast í hendur ef þetta á að takast.
Eins og ég hef sagt áður en fyrsta stóra markmiðið mitt að komast í tveggja stafa tölu og sýnir teljarinn hérna fyrir neðan hvað er langt í það eins og staðan var í síðustu mælingu. En til þess að sporin verði léttari að stóra markmiðinu, verð ég að setja mér mörg lítil markmið. En fyrsta litla markmiðið mitt er að komast í 125 kg, já þetta er ekki mörg kíló ég veit það en margt smátt gerir eitt stórt ekki satt? Það er eitthvað sem gerist hjá manni þegar einhverju svona markmiði er náð og maður verður sterkari og sterkari og öflugri fyrir vikið.
Þess vegna er þessi teljari hérna...hann er stilltur á þyngdina sem ég var síðast í mælingu
Svo er spurning hvernig næsta mæling verður, hvort ég verði búin að ná þessu litla markmiði mínu eður ei. Ef svo er, frábært ef ekki þá er það líka bara frábært því allt þyngdartap er gott.
Jæja ég læt þetta duga núna.
Kveðja,
Kisubolla
1 ummæli:
Góð athugasemd um að létta sig andlega, held að flestir gangi í gegnum þetta.
Mér finnst skynsamlegt að taka mörg smá markmið en sjá heildarmyndina. Gangi þér vel og þú verður ekki lengi að ná fyrsta markmiðinu :)
Skrifa ummæli